InfoSbor.com Strona główna → Pomagamy lwom morskim w Nowej Zelandii w powrocie do domu

Pomagamy lwom morskim w Nowej Zelandii w powrocie do domu

(Uwaga! Ten tekst został przetłumaczony przez niedoświadczonego tłumacza.
Możliwe są błędy.
Źródło informacji znajduje się tutaj: britishecologicalsociety.org)

Uniwersytet Stanowy Michigan.

Doktorantka Veronica France tworzy nowy sposób na przedefiniowanie siedliska lwów morskich z Nowej Zelandii. Praca opublikowana w czasopiśmie Methods of Ecology and Evolution pomoże Ci uniknąć zaskoczenia widokiem lwów morskich podczas spaceru po lesie.


Nowozelandzkie lwy morskie odpoczywają w lesie
Zdjęcie: Jim Fyfe

Doktorantka Uniwersytetu Michigan State University (MSU), Veronica France i jej koledzy, opracowali nowy sposób na przedefiniowanie siedliska zagrożonych wyginięciem lwów morskich z Nowej Zelandii w obliczu rosnącej populacji. Praca pomoże wyeliminować niespodzianki podczas spotkania lwów morskich na leśnym spacerze lub na werandzie. To już się tam dzieje.

Praca została opublikowana w czasopiśmie „Methods of Ecology and Evolution” w tym miesiącu.

Frans i jego koledzy z Nowej Zelandii, Niemiec i Belgii pracowali nad zwiększeniem ilości informacji o wzorcach rozmieszczenia gatunków, aby uwzględnić znacznie więcej informacji, które bardziej realistycznie odzwierciedlają kierunek, w którym lecą lwy morskie. Zarządzający ochroną przyrody od dawna narzekają, że modele te nie odzwierciedlają rzeczywistości, więc stworzenie lepszego narzędzia mogłoby ujawnić przeszkody w lepszym siedlisku.

„To jedno, że strażnicy śledzą lwy morskie na piaszczystych plażach, ale to zupełnie coś innego, gdy brodzą przez lasy w poszukiwaniu młodych lwów morskich ukrywających się pod drzewami” – powiedział Frans, członek Centrum Integracji Systemów i Zrównoważonego Rozwoju w Moskwie. Uniwersytet stanowy. „Chociaż możemy nie wiedzieć dokładnie, dokąd pójdą samice lwów morskich na kontynencie, możemy użyć modeli, aby to przewidzieć”.

Ponad 200 lat temu ludzie przetransportowali lwy morskie z Nowej Zelandii z lądu na pobliskie wyspy. Szacuje się, że pozostało ich 12 000, a lwy morskie z Nowej Zelandii należą do najrzadszych na świecie. Wysiłki mające na celu ochronę tych stworzeń stworzyły populacje wystarczająco duże, aby mogły powrócić na stały ląd. Matka lwy morskie chronią swoje młode i zostały znalezione do 2 km (nieco ponad milę) w lesie.


Lew morski przejście znak.
Zdjęcie: Amélie Augé

Chociaż wspaniale jest zobaczyć lwiątko pod sosną, istnieje wiele niebezpieczeństw zarówno dla zwierząt, jak i dla ludzi. Ich potencjalne siedlisko obejmuje przeszkody, takie jak drogi, ogrodzenia dla zwierząt i lasy sosnowe. Lwy morskie zostały tu potrącone przez samochody, a także celowo zabite. Co więcej, matki lwów morskich, które ważą do 160 kg (około 350 funtów), zaciekle chronią swoje młode.

Frans i jej koledzy opracowali strukturę zintegrowanej bazy danych modeli dystrybucji gatunków. Wykorzystuje kilka modeli do określenia wymagań siedliskowych samic lwów morskich i ruchu wewnętrznego – piasek, trawa i las w różnych porach roku, wody śródlądowe i inne cechy terenu, a także dane pokazujące wpływ człowieka – drogi, gospodarstwa, domy . Modele te oparto na danych ze śledzenia kolonii lwów morskich na pobliskich wyspach oraz w ścisłej współpracy z Departamentem Ochrony Nowej Zelandii.

Największy sukces odniosła Nowa Zelandia.

„Obecnie jest tylko jedna oficjalna kolonia hodowlana na kontynencie i tylko kilka innych miejsc, w których urodziły się cielęta, ale populacje są wciąż niewielkie” – powiedział Frans. „Prawie 400 miejsc wydaje się mieć niesamowity potencjał na lepszą przyszłość dla tych lwów morskich. Wszystkie znaki wskazują na o wiele więcej młodych lwów morskich w przyszłości, jeśli zrobimy co w naszej mocy, aby je powitać ”.

Mapy stworzone przez zespół są dostępne publicznie, dzięki czemu można je wykorzystać do identyfikacji potencjalnych zagrożeń i odkrywania nowych siedlisk.

Oprócz Francji wkład wnieśli Amelie Aage, Jim Fife, Yukian Zhang, Nathan McNally, Hendrik Edelhoff, Nico Balkenhaal i Jan Engler. Opracowali zintegrowaną bazę danych SDM: Poprawa istotności i użyteczności modeli rozmieszczenia gatunków w zarządzaniu środowiskiem.

Ta praca jest wspierana przez Departament Konserwacji Nowej Zelandii i inne organizacje.


Data aktualności: 15.11.2021
Źródło informacji: britishecologicalsociety.org
Autor źródła: BES Press Service
Data publikacji tłumaczenia: listopad 2021
Kierunek tłumaczenia: angielski > polski
Jakość tłumaczenia: słaba (uczę się tłumaczyć teksty)



© Copyright
AntonInfo.com | InfoSbor.com